Kaçıngan/Kısıtlı Yiyecek Alımı Bozukluğu (ARFID)
Duyusal hassasiyet, yemeye ilgi azlığı veya boğulma, kusma ve ağrı gibi sonuçlardan korkma nedeniyle besin alımı kısıtlanır. Temel belirleyici beden ağırlığı ya da görünüm kaygısı değildir.

Yeme ve beslenme sorunları yalnız iştah, kilo veya “yemek seçme” meselesi değildir. Büyüme, besin alımı, beden algısı, duygular, davranışlar, aile yaşamı ve tıbbi güvenlik birlikte değerlendirilmelidir.
Yaşa uygun geçici seçicilikten ARFID, anoreksiya nervoza, bulimiya nervoza ve tıkınırcasına yeme gibi klinik tablolara kadar geniş bir alan söz konusudur. Erken değerlendirme, sorunun ağırlaşmasını ve çocuğun gelişiminin etkilenmesini önlemeye yardımcı olur.

Gelişimsel ayrım
Özellikle okul öncesi dönemde yeni yiyeceklere temkinli yaklaşma, belirli tat veya dokuları tercih etme görülebilir. Çocuk yeterli çeşitlilikte besleniyor, büyümesini sürdürüyor ve aile ya da sosyal yaşam belirgin etkilenmiyorsa bu durum gelişimsel sınırlar içinde olabilir.
Ancak kabul edilen yiyeceklerin giderek azalması, öğünlerin yoğun çatışmaya dönüşmesi, büyümenin yavaşlaması, besin eksikliği, takviye bağımlılığı, yutma veya kusma korkusu, belirgin duyusal kaçınma ya da okul ve sosyal yaşamın bozulması klinik değerlendirme gerektirir.
Tanısal örüntüler
Benzer görünen yeme davranışlarının altında farklı nedenler bulunabilir. Tanı, kapsamlı tıbbi ve psikiyatrik değerlendirmeyle konur.
Duyusal hassasiyet, yemeye ilgi azlığı veya boğulma, kusma ve ağrı gibi sonuçlardan korkma nedeniyle besin alımı kısıtlanır. Temel belirleyici beden ağırlığı ya da görünüm kaygısı değildir.
Besin alımında belirgin kısıtlama, kilo alma korkusu ve beden ağırlığı ya da biçimine ilişkin değerlendirmede bozulma görülebilir. Tıbbi açıdan ciddi ve yaşamı tehdit edebilen bir tablodur.
Kontrol kaybı hissiyle tekrarlayan tıkınırcasına yeme dönemlerine telafi edici davranışlar eşlik eder. Utanç ve gizleme nedeniyle dışarıdan fark edilmesi zor olabilir.
Kısa sürede olağandışı miktarda yeme ve kontrol kaybı hissi tekrarlar; düzenli telafi edici davranış bulunmaz. Suçluluk, sıkıntı ve gizli yeme görülebilir.
Gelişim düzeyine uygun olmayacak biçimde besin olmayan maddelerin tekrarlayan tüketimidir. Zehirlenme, bağırsak sorunu ve besin eksikliği yönünden tıbbi değerlendirme gerekir.
Yiyeceğin tekrarlayan biçimde ağza geri gelmesiyle seyreder. Gastrointestinal ve diğer tıbbi nedenler dışlandıktan sonra gelişimsel ve ruhsal etkenler değerlendirilir.
Yaşa göre görünüm

Doku, koku veya renge hassasiyet; çiğneme-yutma güçlüğü, sınırlı yiyecek repertuvarı, öğün çatışmaları ve büyüme sorunları öne çıkabilir.

Beslenme çantasını tüketmeme, okulda yemekten kaçınma, karın ağrısı, zorbalık, bedenle ilgili yorumlar veya gizli yeme davranışları görülebilir.

Öğün atlama, katı yiyecek kuralları, kilo ve görünümle aşırı uğraş, kontrol kaybı, telafi davranışları, sosyal geri çekilme ve yoğun utanç belirginleşebilir.
Erken uyarı işaretleri
Tek bir belirti tanı koydurmaz. Birden fazla işaretin birlikte görülmesi, giderek artması veya işlev kaybına yol açması değerlendirme ihtiyacını güçlendirir.

Tanı ve değerlendirme
Değerlendirme; çocuk veya ergenle görüşme, ebeveynden alınan gelişimsel öykü, büyüme kayıtları, fizik muayene ve gerekli tıbbi incelemeleri kapsar. Gerektiğinde çocuk hekimi, diyetisyen ve diğer uzmanlık alanları sürece katılır.
Ayırıcı değerlendirme
Yeme davranışındaki değişim doğrudan psikiyatrik bir tanıya bağlanmadan önce tıbbi, gelişimsel ve çevresel olasılıklar birlikte incelenir.
| Olası alan | Görülebilecek ipuçları | Değerlendirme odağı |
|---|---|---|
| Gastrointestinal veya tıbbi durum | Ağrı, reflü, kabızlık, alerji, kusma, yutma güçlüğü veya iştah değişimi. | Çocuk hekimi değerlendirmesi, muayene ve klinik gerekliliğe göre inceleme. |
| Duyusal ve gelişimsel özellikler | Doku, koku, sıcaklık veya görünüşe aşırı hassasiyet; sınırlı repertuvar. | Gelişim öyküsü, otizm belirtileri, oral-motor ve beslenme becerileri. |
| Kaygı ve OKB | Boğulma, kusma, kirlenme korkusu; yiyecekle ilgili katı ritüeller. | Korkunun işlevi, kaçınma örüntüsü ve obsesyon-kompulsiyon ilişkisi. |
| Depresyon ve stres | İştah azalması veya artması, enerji kaybı, geri çekilme ve uyku değişimi. | Duygudurum, yaşam olayları, işlev kaybı ve güvenlik değerlendirmesi. |
| İlaç etkisi | Tedavi başladıktan veya doz değiştikten sonra iştah ve kilo değişikliği. | İlacın yararı, yan etkisi, kullanım zamanı ve büyüme izlemi. |
| Yeme bozukluğu | Kısıtlama, beden algısı kaygısı, kontrol kaybı, gizleme veya telafi davranışı. | Psikiyatrik görüşme, tıbbi güvenlik ve multidisipliner bakım gereksinimi. |
Tedavi yaklaşımı
Tedavi tanıya, yaşa, fiziksel duruma, gelişimsel özelliklere, aile kaynaklarına ve eşlik eden ruhsal sorunlara göre kişiselleştirilir.
Ailenin rolü
Yeme bozukluğu ne çocuğun tercihi ne de ailenin basit bir hatasıdır. Aile suçlanacak değil, tedavide güçlendirilecek bir kaynaktır.
Okul ve sosyal yaşam
Okul düzenlemeleri her çocuk için aynı değildir. Çocuk, aile, tedavi ekibi ve okul arasında paylaşılacak bilgiler gereksinim kadar ve mahremiyete saygılı biçimde belirlenir.
Başvuru zamanı
Yeme sorunları uzadıkça davranışlar daha katı hale gelebilir; büyüme, hormonlar, kemik sağlığı, kalp-dolaşım sistemi, dikkat, öğrenme, duygu durumu ve sosyal yaşam etkilenebilir.
Acil belirtiler
Yeme bozuklukları görünürdeki kilodan bağımsız olarak tıbbi acil duruma yol açabilir.
Bayılma, göğüs ağrısı, belirgin çarpıntı, nefes darlığı veya ayağa kalkınca ciddi baş dönmesi.
Yemeyi ya da içmeyi belirgin reddetme, ciddi susuzluk bulguları veya tekrarlayan kusma.
Belirgin halsizlik, kafa karışıklığı, nöbet, yürümekte zorlanma veya hızla kötüleşme.
Kendine zarar veya intihar düşüncesi, planı ya da çocuğun güvenliğinin sağlanamadığı durum.
Bu belirtilerden biri varsa randevu gününü beklemeyin; en yakın acil sağlık birimine başvurun veya acil yardım çağırın. Kanlı kusma, ağır susuzluk, bilinç değişikliği ve kendine zarar riski acil değerlendirme gerektirir.
İlgili içerikler
Tıbbi içerik incelemesi
Uzm. Dr. Emine Taşyürek
Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı
Son gözden geçirme:
Bu sayfa genel bilgilendirme sunar; kişiye özel tanı ve tedavinin yerine geçmez.
Sık sorulan sorular
Gelişimsel seçicilikte çocuk çoğunlukla yeterli beslenir, büyümesini sürdürür ve günlük yaşam belirgin bozulmaz. ARFID’de kısıtlama; kilo kaybı veya büyüme sorunu, besin eksikliği, takviyeye bağımlılık ya da belirgin sosyal-işlevsel etkilenme oluşturabilir. Ayırım klinik değerlendirmeyle yapılır.
Evet. Yeme bozuklukları her beden ölçüsünde görülebilir ve normal görünen kilo tıbbi riski dışlamaz. Hızlı değişim, büyüme eğrisinden sapma, davranışlar ve fiziksel belirtiler önemlidir.
Evet. Erkek çocuklar ve ergenlerde de yeme bozukluğu görülebilir. Beden görünümünden çok kaslı olma isteği, katı egzersiz veya yiyecek kuralları öne çıkabilir; belirtiler gözden kaçabilir.
Yeme bozuklukları tek bir aile davranışıyla açıklanamaz; biyolojik, psikolojik ve çevresel etkenlerin birleşimi söz konusudur. Aileyi suçlamak yerine tedavide güçlü bir destek kaynağı olarak sürece katmak önemlidir.
Tartılma sıklığı tedavi ekibi tarafından belirlenmelidir. Plansız ve sık tartılma kaygıyı, beden uğraşını veya çatışmayı artırabilir. İzlem büyüme eğrisi ve klinik durumla birlikte yapılır.
Hayır. Ancak beslenme biçiminin başlangıç zamanı, gerekçesi, esnekliği, yeterliliği ve başka kısıtlamalarla ilişkisi değerlendirilmelidir. Büyüme ve besin öğeleri açısından uzman desteği gerekebilir.
İlaç bazı tanılarda veya depresyon, kaygı ve OKB gibi eşlik eden durumlarda değerlendirilebilir. Ancak tıbbi izlem, yeterli beslenme ve psikoterapinin yerine geçmez; karar çocuk psikiyatristi tarafından kişiye özel verilir.
Değişimi küçümsemeyin veya yalnız irade sorunu olarak görmeyin. Besin ve sıvı alımı, fiziksel belirtiler ve ruhsal güvenlik açısından hızlı değerlendirme planlayın. Bayılma, göğüs ağrısı, ciddi halsizlik, susuzluk, tekrarlayan kusma veya kendine zarar riski varsa acil sağlık hizmetine başvurun.
Seçici yeme, öğün reddi, besin kısıtlaması, beden algısı kaygısı, kontrol kaybı, kusma veya büyüme değişiklikleri günlük yaşamı etkiliyorsa çocuk ve ergen psikiyatrisi değerlendirmesi için iletişime geçebilirsiniz.
Randevu ve iletişimBu içerik tanı veya kişisel tedavi önerisi değildir. Çocuğunuza ilişkin kararlar yetkili sağlık profesyonellerinin değerlendirmesiyle verilmelidir.
